Contorna

Preto de Alvarella hai centos de lugares que visitar e onde vivir experiencias inolvidables. Sería imposible mostrarche todo o que este anaco de Galicia ten para ofrecerche, pero nesta sección atoparás unha selección de lugares destacados para visitar durante a túa estancia.

O Parque Natural das Fragas do Eume foi creado no ano 1997, ten unha superficie de 9.125 Ha e abarca os concellos de Cabanas, A Capela, Monfero, As Pontes e Pontedeume. os bosques do río Eume son un dos últimos reductos representativos do que foi o bosque autóctono que cubría Galicia. Destacan pola súa biodiversidade, atopándose nelas ata 23 especies distintas de árbores, 21 de fieitos (algunhas relictas e endemismos europeos), 250 de liques e musgos, 100 de fungos e 126 de animais vertebrados (en moitos casos especies protexidas pola súa rareza ou escasez).

Chámase “fraga” ao tipo de bosque con gran influencia do clima atlántico costeiro, no que destaca a espesura da súa vexetación, o que mantén unha humidade e temperatura características no seu interior. A súa vexetación está dominada na beira do río polo bosque de galería, polos fieitos e por especies de prantas adaptadas á falta de luz. As especies de árbores tamén crecen en función da necesidade de auga, sendo o salgueiro (Salix sp.) e o ameneiro (Alnus glutinosa) as que atopamos na beira do río.

Máis lonxe veremos outras árbores que forman o bosque: carbaño, castiñeiro, freixo, laurel, abelaira, sanguiño, etc. Entre as numerosas especies de fieitos destacan o fieito real (Osmunda regalis) e a  Woodwardia radicans (catalogada cómo especie ameazada e protexida pola lei).

En canto aos animais que viven no río e no interior do bosque, destacaremos o reo (peixe parecido al salmón que se atopa en perigo de extinción), anfibios como a rara salamántiga galega (endémica de Galicia), multitude de aves (incluso o escasísimo búho real) e algúns mamíferos como a nutria que vive nas súas augas. Podes ver os planos de distintas rutas de sendeirismo e ciclismo por este espazo na sección de recursos.

Vila histórica medieval na desembocadura do río Eume, con numerosos lugares de interese: o porto e o moderno paseo marítimo; a rúa real porticada, por onde pasa o Camiño de Santiago; a Igrexa parroquial de Pontedeume (S. XVI); o antiguo Convento de San Agustín (S. XVI); o templo románico de San Miguel (na cima do monte Breamo, que domina a vila); a Torre de Andrade, resto último do palacio destruido; e a espectacular ponte que cruza o Eume.

Cara o interior adentrámonos no Val do Eume, hoxe Parque Natural das Fragas do Eume.

Esta cidade aséntase na ría de Ferrol, ainda que tamén conta cunha destacada fachada litoral cara o Océano Atlántico na zona rural. Contitúe unha das cidades galegas máis importantes no campo industrial, cunha especial influenza do sector naval. Tamén conta cunha importante actividade das Forzas Armadas, principalmente da Armada, que ten dende o século XVIII unha das súas principais bases navais e un destacado Arsenal Militar declarado Ben de Interese Cultural (BIC).

O conxunto patrimonial histórico de Ferrol ten un gran valor pola ordenación do territorio e o plantexamento urbanístico da cidade. Neste sentido destaca a aproximación á utópica cidade portuaria da Ilustración cun contraste entre o barrio portuario de Ferrol Vello, tipicamente medieval, e o de da Magdalena. Declarado Ben de Interese Cultural (BIC), distínguese pola súa rigurosa retícula rectangular e as prazas de gran simetría. Este conxunto urbanístico pode considerarse como un exemplo máis próximo á cidade ideal do século XVIII.

Á entrada da ría de Ferrol nas dúas orillas contrarias atópanse os castelos de San Felipe e A Palma, que antigamente uníanse mediante unha cadea e servían de protección á cidade.

A comarca de Ferrol destaca polo seu amplo litoral, que permite desfrutar da natureza, e sobre todo do contacto co mar. Unha paisaxe que permite desfrutar das Rías Altas onde atoparemos pequenas e tranquilas praias ata grandes areais abertos ao Océano Atlántico (Doniños, Sano Xurxo ou Covas). Ata 7 praias que gozan do distintivo da bandeira azul.

É igual de interesante a Lagoa de Doniños que está emprazada nun profundo val, comunicado coa praia de Doniños por un amplo complexo dunar. A lagoa, que acada os 9 metros de profundidade nalguns lugares, é hábitat de numerosas aves, como fochas, zampallóns chicos, carceta común ou ánade real.

No concello de Valdoviño atopamos a Lagoa da Frouxeira, no frente costeiro do val do río Aviño. Ten unha extensión de uns 1.600 metros de largo por 500 metros de ancho, e é hábitat de especies como garzas reais, nutrias, cercetas, patos, ánades, agachadizas, zampallóns, cormoráns grandes e varios tipos de gaivotas.

Na Serra da Capelada, preto de San Andrés de Teixido, atópase o acantilado máis alto de Europa. Ten 613 metros de altura sobre o nivel do mar na Garita de Herbeira, e unha pendente do 80%.

A Serra da Capelada descende directamente dende a Garita de Herbeira ata augas do Océano Atlántico. Unha sucesión de cantís que se abren á intensa oleaxe. É moi frecuente ver cabalos en estado salvaxe na estrada que atravesa a serra. Ademáis convén acercarse a San Andrés de Teixido, un dos lugares máis profundamente ligados á lendas e as mitoloxías galegas, xa que “quen non vai de vivo irá de morto“. É unha aldea do concello de Cedeira situada na Serra da Capelada. Ten unha igrexa co mesmo nome, sendo un coñecido lugar de peregrinación. De alí é típico o “Pan de San Andrés”: 5 pequenas figuriñas feitas con miolos de pan e coloreadas. Tamén hai “Herba de Namorar” que se da nos arredores e dise que é boa para os males de amores.

Construido nos séculos X e XI, sitúase nunha elevación do terreo, entre os ríos Eume e o seu afluente Sesín. Dise que foi fundado por San Rosendo e primero foi mosteiro benedictino, pasando logo a ser rexentado polos canónigos da orden de San Agustín. No século XVI comeza a súa decadencia ata que a principios do século XIX foi abandoado definitivamente. A finais deste século inténtase a restauración do Mosteiro. O 13 de agosto de 1971 foi declarado Conxunto Histórico-Artístico e Paisaxe pintoresca, en 1975 declarouse Monumento de interese Histórico-Artístico e en 1980 expropiaronse os terreos que o conteñen pola creación do P.N. Fragas do Eume.